Posted in Sport - Polska okupowana

Niemiecka machina propagandowa

Niemiecka machina propagandowa Posted on 11th Sierpień 2019

Za wybuch II wojny światowej oskarża się kraje, które na niewiele lat przed 1939 rokiem dopuściły do rozwoju na swoich ziemiach ruchów totalitarnych. Miało to miejsce w Niemczech, Włoszech i Japonii.

Przywódcy tych krajów,doceniali sport, widzieli wiele jego zalet i plusów płynących z uprawiania go dla społeczeństwa i swojej polityki. Używali sportu, a szczególnie sukcesów sportowych, w celach propagandowych.

Szczególnie dwa aspekty sportowe interesowały polityków: sport dostarczał państwom totalitarnym człowieka silnego, sprawnego, stanowiącego cechy „nadczłowieka”, co interesowało przede wszystkim Niemców. Ale także Włosi używali sportu i wysportowanych, męskich obywateli do demonstrowania wyższości swojej rasy, ray romańskiej, nad innymi rasami.

Drugim aspektem jest propaganda sportowa i organizowanie przez Niemców olimpiad sportowych w Berlinie, gdzie pod przykrywką idei humanistycznej, Niemcy sprzedawali zupełnie inną wizję ludzkości. Byli przekonani, że biała rasa aryjska będzie odnosiła największe sukcesy i byli bardzo zdziwieni, rozczarowani i niezadowoleni kiedy Afroamerykanin, James Cleveland Owens, czterokrotnie zdobył na oczach Aryjczyków złote medale.

Olimpiada w 1936 roku, która miała odbyć się w Berlinie, mogła posłużyć Niemcom po przegranej I Wojnie Światowej do odzyskania silnej pozycji międzynarodowej. Jednak w 1933 roku do władzy w Niemczech doszedł Adolf Hitler i berlińska olimpiada zamieniła się w jedną wielką propagandę promującą faszyzm. Wielu zagranicznych obserwatorów chciało bojkotować to wydarzenie, wiedząc, że to przesłanie, może nieść zagrożenie.

Niemcy chcąc pokazać w czasie Olimpiady niezwyciężonych Aryjczyków, wyrzucili z drużyn sportowców żydowskich i Cyganów, nawet rekordzistów. Na ulicach Berlina doszło do aresztowań, głównie Cyganów, których chciano po prostu usunąć z miasta – aresztowano w tym czasie około 800 osób. Miasto zaś zapełniono plakatami promującymi Olimpiadę i przedstawiającymi postacie antyczne, białe i blond. Miasto oczyszczono z plakatów antysemickich i takich też haseł, wśród zagranicznych turystów dopuszczono, zwalczane normalnie przez reżim, zachowania homoseksualne. Na czas wizyty zagranicznych gości wstrzymano także w prasie drukowanie antysemickich artykułów,

Polska była jedynym krajem w Europie, gdzie w czasie wojny zakazano uprawiania publicznych form sportu. Mimo tego udało się organizatorom podziemnego futbolu doprowadzić do organizacji trzech mistrzostw Warszawy w 1940 roku, 1942 roku i 1943 roku. Mistrzostwa 1944 roku jedynie zostały rozpoczęte.

Historia sportu warszawskiego w czasie okupacji jest dość mało znana, rzadko wspomina się o niej, opowiadając o losach Warszawy i jej obywateli w czasie wojny. Jednak jest to wspaniała historia, która pokazuje niesamowitego ducha warszawiaków, ich siłę, fantazję i odwagę.